Wednesday, 26 June 2013

মদাৰ

নিশাৰ চিঠিবোৰ পঢ়াশালিৰ সাধু
লেমৰ পোহৰত অঁকা আকাশী সপোনবোৰ
চাকনৈয়াত ডুবিল

বাকছৰ তলত এখন ৰুমাল
কাহানিও নোখোলা
ভাঁজে ভাঁজে ফটা

ৰুমালৰ বিনিময়ত আঙুলিত আঙুলি লাগিছিল
বুকুৰ পৰা কিবা এটা জোৰেৰে বাহিৰ হৈ গৈছিল
পথাৰখনৰ মাজত ৰৈ চিঞৰিবলৈ মন গৈছিল
সেইৰাতি জোনটোৱে জোনাক নহয়,
ফটিকা ঢালিছিল

লিখিবলৈ লওতেই চকুপানী ওলাল
নাই ভয় নাই এয়াতো নহয় উকা কাগজত
নিজৰা কলমেৰে লিখা 
চকুলোৱে ধুই নিব !
এয়া কীবৰ্ড আৰু মাউচেৰে ছাইবাৰ পৃথিৱীত লিখা
চকুপানীয়ে তিয়াব নোৱাৰে
চকুপানীৰ দাম নাই
চকু দুটা মছি দিলো

(ৰুমালীৰ জীয়ে বোলে প্রবেশিকা পাছ কৰিলে
তাই বা ৰুমাল চিলাব জানে নে নাজানে
অসমীয়াতো লিখিব নোৱাৰেই চাগে)

No comments:

Post a Comment